Verschenen in Emerce 69, 21 juni 2007
Justin Kan of justin.tv
| “Hoi, met Richard.” “Hé, met mij, waar ben je?” “Oh, ik zit in de tram, kom net van een zakenlunch. Ga nu snel naar kantoor terug.” Zomaar een alledaags mobiel gesprek dat de patronen volgt van zoveel gesprekken van Gerrie Gemiddeld. |
|
We zoeken allemaal contact en vragen eerst om een plaatsbepaling. Vaak zijn zowel de vraag als het antwoord niet relevant. Maar hoe vaak gaat communicatie over relevante zaken? Ik leef alweer een tijdje in het minder gezellige, maar veel spannendere San Francisco. Tv kijk ik niet meer. Pas in het buitenland wordt duidelijk hoe leeg nationale tv is. Drieënvijftig kanalen and ‘nothing on’. Amerikanen lijken in veel opzichten op Nederlanders. Ze kijken ook naar sterren die dansen (al dan niet op ijs) en de talentenjacht American Idol is van staatsbelang. Het laatste lijstje van het gezaghebbende Time Magazine – de honderd invloedrijkste mensen – maakte duidelijk dat president George W. Bush er kennelijk niet meer toe doet, de top-25 wordt bevolkt door andere politici, maar ook de jury en kandidaten van de talentenjacht! Justin TV En toen was er Justin.tv, een crossover van BigBrother, Idols, Twitter, chat, Floortje Dessing, tv, internet, mobiel en het dagelijkse leven. Justin is een jongeman, die op een dag bedacht dat hij zijn leven wilde delen met anderen om hem heen. Zeven dagen per week, vierentwintig uur per dag loopt hij met een baseballcap en een rugzak over straat, door zijn huis, langs de supermarkt. Op de pet heeft hij een camera met microfoon gemonteerd. Alles wat hij ziet wordt geregistreerd en direct uitgezonden via zijn web-tv-kanaal. Soms valt het geluid weg, dan staat hij op mute, bijvoorbeeld tijdens zijn stoelgang. Op Justin.tv is altijd wel iets te zien, of juist niet. Je kan het consumeren als real life tv en je kan tegelijkertijd meedoen aan een chat. En als je Justin op je gewone tv wilt zien, dan kun je hem helpen. Hij krijgt opdrachten – zoals: ‘nodig jezelf uit bij een talkshow’ – en zijn kijkers kunnen hem daarbij tips geven. De camera van Justin heeft mij al twee keer in de smiezen gehad. Ik kwam hem tegen op een web2.0-expositie en tijdens een launch party van Netvibes. Steeds heeft hij zijn pet op. Wanneer je met hem praat, weet je dus dat er meekijkers zijn. Relevant Justin communiceert er met zijn camcap op los. Is hij daarom relevant of heeft het context? Nee, nul komma nul. Maar werkt het? Ja, honderd procent. Madonna vroeg zich al hardop af waarom ze iets zou zeggen wanneer er geen draaiende camera in de buurt was. Dat was de ster, nu volgt de internet- ster. En straks is het gewone publiek aan de beurt.Want waarom zou niet iedereen uiteindelijk rondlopen met een cap met cam? Iedereen zijn eigen kanaal, op internet. Als voyeuristische kijker kan je een leven leiden van iemand anders, zonder zelf te communiceren, zonder zelf deel te nemen. Je hoeft het niet meer zelf mee te maken, je laat anderen dat voor jou doen.Waarom kijken veelal onsportieve mannen anders naar voetbal op tv? Het is ook ideaal voor meisjes die ’s avonds alleen naar huis moeten fietsen. Er fietst altijd iemand met je mee.Wie past de pet in Nederland? Geschreven door Richard Derks toen hij in San Francisco woonde |
